صبر كردن در دوران غیبت
از وظایف مؤمنان منتظر، صبر در سختیها و دشواریهاى عصر غیبت است. خداوند، بندگان خود را در زمان غیبت ولى‏اش با انواع سختیها و بلاها امتحان مى‏كند تا بد از خوب جدا شود:

همانا كه ما امتهایى را كه پیش از این بودند به آزمایش آوردیم تا خداوند راستگویان را از دروغگویان كاملا معلوم سازد (1) .

سخت است‏بر ما اینكه مى‏بینیم بسیارى از اهل باطل در رفاه و ثروت زندگى مى‏كنند و داراى مقام و قدرتند ولى اهل حق در سختى وتنگدستى به‏سر مى‏برند، به‏آنان اعتنا نمى‏شود و گفته آنها پذیرفته نیست و اهل باطل به جهت اعتقاد در امر امام غایب، به آنان ظلم و ستم مى‏كنند.

امام صادق، علیه‏السلام، به نقل از رسول خدا، صلى‏الله‏علیه‏وآله، فرموده‏اند:

زمانى بر مردم خواهد آمد كه حكومت جز به وسیله كشتن و ستمگرى به‏دست نیاید، ثروت جز با غصب و بخل فراهم نگردد و محبت و دوستى جز با خارج شدن از دین حاصل نشود، پس هركس آن زمان رادریابد و بر فقر صبر نماید درحالى كه بتواند به ثروت رسد; بر دشمنى مردم صبر كند با اینكه (با از دست دادن دین) بتواند محبت مردم را جلب نماید و بر خوارى و ذلت صبر كند درصورتى كه قدرت عزیز شدن را داشته باشد، خداوند پاداش پنجاه صدیق از تصدیق‏كنندگان مرا به او خواهد داد (2) .

صبر در دوران غیبت انواعى دارد:

- صبر بر طول غیبت و شتاب نكردن در امر ظهور;

- صبر بر آزار و اذیت، تمسخر و تكذیب مخالفان امام، علیه‏السلام;

- صبر بر اقسام بلاها و سختیهاى دوران غیبت;

- صبر بر آنچه از آزار دشمنان و ستم دوستان نسبت‏به مسلمانان مى‏بینیم، درحالى كه نتوانیم آنها را خلاص كنیم یا از آنها دفاع نماییم، كه در این حال وظیفه ما صبر و دعا كردن است.

به‏ما توصیه كرده‏اند كه یكدیگر را به صبر سفارش كنیم و خوبیهاى آن را براى هم باز گوییم و براثر طولانى شدن غیبت ناامید نشویم و از خداوند بخواهیم تا در زمان غیبت‏به ما توفیق صبر كردن را عنایت كند، زیرا:

هركس صبر كند و انتظار كشد، به فرج و پیروزى نایل مى‏گردد و انتظار فرج، بخشى از فرج است (3) .

پى‏نوشتها:

1. سوره عنكبوت (29)، آیه 2 و 3.

2. كلینى، محمد بن یعقوب، اصول كافى، ج‏2، ص‏91، باب صبر، ح‏12.

3. امام موسى كاظم و امام رضا، علیهماالسلام.

ماخذ:

موسوى اصفهانى، سیدمحمد تقى، مكیال المكارم، ج‏2، صص‏426-411.